Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Πρόβα στιγμής....

Μαζεύτηκαν, έδειξαν λίγες βασικές γραμμές, το έχω ο ένας, το έχω ο άλλος και άρχισαν να παίζουν.
Το αποτέλεσμα μάλλον δικαιώνει....


Στάθης : κιθάρα, φωνή
Γιάννης : lead κιθάρα
Αλέξανδρος : μπάσο
Κώστας : ντραμς



Whisky Rock-A-Roller


Swamp music


Sweet home Alabama


Sweey home Chicago



Cocaine


Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

Επεξεργασία φωτογραφίας με το Lightroom

Το Lightroom, το μικρό αδελφάκι του Photoshop, είναι ένα εξαιρετικό πρόγραμμα επεξεργασίας των φωτογραφιών, με απίστευτα αποτελέσματα. Είναι ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα και χρησιμοποιείται πλέον από τους περισσότερους φωτογράφους, λόγω της ευκολίας στην χρήση του. Οι μεγάλοι γκουρού του Photoshop, λένε ότι με το Lightroom μπορείς να κάνεις το 95% της δουλειάς του Photoshop (για το υπόλοιπο 5% - μάσκες, layers, διόρθωση προοπτικής. μοντάζ, clone tool κ.α. - χρειάζεται το Photoshop). Λόγω της συνεργασίας μεταξύ των δύο προγραμμάτων, αν είναι εγκαταστημένα και τα δύο στο σύστημα, μπορεί ο χρήστης να περνά από το ένα στο άλλο τις φωτογραφίες του, έχοντας έτσι άπειρες δυνατότητες επεξεργασίας.

Μία εξαιρετική τεχνική επεξεργασίας των φωτογραφιών στο Lightroom είναι από ένα  Γάλλο φωτογράφο, και δίνει γρήγορα και εκπληκτικά αποτελέσματα. Αξίζει να δοκιμασθεί (και ως γνωστό στο Lightroom, ότι αλλαγές και να κάνουμε δεν αλλοιώνουμε την πρωτότυπη φωτογραφία μας).

Ανοίγουμε την φωτογραφία μας στο Lightroom στο Develop module
1. Μετακινούμε το slider των Highlights τελείως αριστερά (-100)
2. Το Shadows δεξιά (80-100), ανάλογα με την φωτεινότητα της φωτογραφίας
3. Με πατημένο το  alt μετακινούμε το Whites δεξιά, μέχρι μόλις να φανεί πληροφορία 
4. Με πατημένο το alt μετακινούμε το Blacks προς τα αριστερά μέχρι να δούμε πληροφορία
5. Με το Temp διορθώνουμε το χρώμα (προς τα δεξιά συνήθως για πιο ζεστό χρώμα)
6. Λίγο Contrast (έως 25)
7. Λίγο Clarity (έως 25)
8. Μετά κάνουμε Sharpening στο panel Detail με αρκετό amount (70-90)




















                      πριν                                         μετά


Αυτή είναι η βασική επεξεργασία μας.

Μετά μπορούμε να κάνουμε τμηματικές βελτιώσεις με το Graduated Filter και το Adjustment brush (να φωτίσουμε ή να σκοτεινιάσουμε τμηματικά, να βελτιώσουμε  επιμέρους το χρώμα κ. α.). Επίσης μπορούμε να περάσουμε στο Photoshop για άλλες βελτιώσεις.



Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

ΙΤΑΛΙΑ

Από ένα ταξίδι στην Ιταλία
Βενετσιάνικες φιγούρες

Σουρουπώνει στην Βενετία

Βενετία


Βενετία

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

Ποιος είσαι κ.Τζόουνς;


Μπαίνεις στο δωμάτιο με το μολύβι σου στο χέρι
Βλέπεις κάποιον γυμνό και λες, "ποιος είν' αυτός;"
Προσπαθείς πολύ μα δεν μπορείς να καταλάβεις
Ούτε καν τι πρόκειται να πεις όταν γυρίσεις πίσω
Γιατί κάτι συμβαίνει εδώ πέρα
Αλλά τι είναι εσύ δεν ξέρεις - ξέρεις μήπως κ. Τζόουνς;

Σηκώνεις το κεφάλι σου και ρωτάς, "είν' αυτό εκεί;"
Και κάποιος σε δείχνει και λέει, "δικό του είναι"
Και συ λες, "τι είναι δικό μου;" και κάποιος άλλος λέει "που, ποιο είναι;"
Και συ λες, "΄ώ, Θεέ μου, είμαι εδώ πέρα ολομόναχος;"
Γιατί κάτι συμβαίνει εδώ πέρα
Αλλά τι είναι εσύ δεν ξέρεις - ξέρεις μήπως κ. Τζόουνς;

Κρατάς σφιχτά το εισιτήριο και το τέρας πας να δεις
Που έρχεται αμέσως σαν σ' ακούει να μιλάς
Και λέει, "τι αίσθηση σου κάνει τέτοιο κτήνος να 'σαι;"
Και συ λες, "αδύνατο" καθώς ένα κόκκαλο σου πλασάρει
Γιατί κάτι συμβαίνει εδώ πέρα
Αλλά τι είναι εσύ δεν ξέρεις - ξέρεις μήπως κ. Τζόουνς;

Έχεις ένα σωρό επαφές ανάμεσα σε ξυλοκόπους
Πληροφορίες να σου δίνουν, σαν κάποιος στην φαντασία σου ορμήσει
Μα κανείς δεν σέβεται κι όλοι από σένα περιμένουν
Μια επιταγή να δώσεις στους αφορολόγητους φιλανθρωπικούς συλλόγους
Βρέθηκες με προφεσσόρους κι άρεσε σ' όλους η θωριά σου
Με νομικούς συζήτησες για λεπρούς κι απατεώνες
Έχεις ξετινάξει όλα του Σκοττ Φιτζέραλντ τα βιβλία
Είσαι πολυδιαβασμένος, είναι πασίγνωστο
Γιατί κάτι συμβαίνει εδώ πέρα
Αλλά τι είναι εσύ δεν ξέρεις - ξέρεις μήπως κ. Τζόουνς;

Ο τύπος που καταπίνει σπαθιά έρχεται κοντά σου
Κι ύστερα γονατίζει και κάνει το σταυρό του
Και μετά τα ψηλά τακούνια του χτυπάει
Και χωρίς άλλη προειδοποίηση σε ρωτά πως αισθάνεσαι
Και λέει "πάρε πίσω το λαρύγγι σου, σ' ευχαριστώ για το δάνειο"
Γιατί κάτι συμβαίνει εδώ πέρα
Αλλά τι είναι εσύ δεν ξέρεις - ξέρεις μήπως κ. Τζόουνς;

Βλέπεις τώρα αυτόν τον μονόφθαλμο νάνο να φωνάζει ΤΏΡΑ
Και συ λες, "για ποιο λόγο;" κι αυτός λέει, "πως;"
Και συ λες, "τι σημαίνει αυτό;"
Και σου ουρλιάζει εκείνος, "είσαι μια γελάδα
Δώσε μου λίγο γάλα ή αλλιώς τράβα σπίτι"
Γιατί κάτι συμβαίνει εδώ πέρα
Αλλά τι είναι εσύ δεν ξέρεις - ξέρεις μήπως κ. Τζόουνς;

Λοιπόν, μπαίνεις στο δωμάτιο σαν καμήλα και μετά κατσουφιάζεις
Βάζεις τα μάτια σου στην τσέπη και τη μύτη σου στο χώμα
Θα 'πρεπε να είχαν ένα νόμο, να μην σε συνεφέρνουν
Θα 'πρεπε να υποχρεωθείς ακουστικά να φορέσεις
Γιατί κάτι συμβαίνει εδώ πέρα
Αλλά τι είναι εσύ δεν ξέρεις - ξέρεις μήπως κ. Τζόουνς;
                                                                         Bob Dylan, 1965                                                                                                        (μτφρ. Γιάννης Τζώρτζης)

Ballad of a thin man. Η μπαλάντα ενός αδύνατου ανθρώπου.  Η μπαλάντα του ανθρώπου που βρίσκεται δίπλα μας. Ξανά και ξανά: έλλειψη κατανόησης, επικοινωνίας. Αλλεπάλληλες, χοροπηδηχτές ερωτήσεις. Καμία απάντηση. Ο κ. Τζόουνς στο προσκήνιο.

Δημοσιογράφος : Ποιoς είναι ο κ. Τζόουνς;
Bob Dylan : Ο κ. Τζόουνς. Δεν θα σου πω το πρώτο του όνομα. Θα μου κάνουν μήνυση.
Δημοσιογράφος : Τι δουλειά κάνει;
Bob Dylan : Είναι pinboy. Επίσης φοράει ζαρτιέρες.
                                          (Από συνέντευξη του Bob Dylan στο L.A. Free Press, 1965)


Ποιος είσαι κ. Τζόουνς; 
Από το 1965 που κυκλοφόρησε το Ballad of a thin man, o Bob Dylan ποτέ δεν αποκάλυψε την αληθινή ταυτότητα του πραγματικού κ. Τζόουνς, αν υποθέσουμε ότι είναι πράγματι υπαρκτό πρόσωπο, όσες φορές ρωτήθηκε επ' αυτού.

Είναι ο Μπράιαν Τζόουνς, ο κιθαρίστας τότε των Rolling Stones, που σε μια παραισθησιακή του έκρηξη θεωρούσε ότι σ' αυτόν αναφέρεται το τραγούδι; 
Ή ο δημοσιογράφος Τζέφρι Τζόουνς του περιοδικού Time, που το 1965 στο φολκ φεστιβάλ του Newport είχε πάρει μια ταραχώδη συνέντευξη από τον Dylan κάνοντας του ηλίθιες ερωτήσεις;
Μήπως ο δημοσιογράφος Μαξ Τζόουνς του Melody Maker που του είχε πάρει συνέντευξη το 1964 στην Αγγλία; Σε κάτι τέτοιο "συνηγορεί" η πρώτη στροφή από το τραγούδι:

Μπαίνεις στο δωμάτιο με το μολύβι σου στο χέρι
Βλέπεις κάποιον γυμνό και λες, "ποιος είναι αυτός;"
Προσπαθείς πολύ μα δεν μπορείς να καταλάβεις
Ούτε καν τι πρόκειται να πεις όταν γυρίσεις πίσω
Γιατί κάτι συμβαίνει εδώ πέρα
Αλλά τι είναι εσύ δεν ξέρεις - ξέρεις μήπως κ. Τζόουνς;

Το 1986 σε συναυλία του στην Ιαπωνία προλόγισε το τραγούδι λέγοντας "Αυτό το τραγούδι το έγραψα για ανθρώπους που κάνουν ερωτήσεις όλη την ώρα. Και αυτό είναι πολύ κουραστικό. Απλά, δεν θες να απαντάς σε άλλες ερωτήσεις."

Αλλά ο κ. Τζόουνς είναι pinboy και φορά ζαρτιέρες (είπε ο ίδιος). Είναι ομοφυλόφιλος; Πολλοί θεωρούν ότι στο Ballad of a thin man ο Dylan μιλάει για ομοφυλοφιλία. Σε πολλές φράσεις από το τραγούδι, με λίγη φαντασία, μπορεί να θεωρηθεί ότι μιλάει για ομοφυλοφιλία. Την εποχή εκείνη έκανε πολύ παρέα με τον, δηλωμένο ομοφυλόφιλο, beat ποιητή Allen Ginsberg ο οποίος σαφέστατα θα τον είχε επηρεάσει.

Στον βιογράφο του Robert Shelton είπε "θα μπορούσα να σου πω ποιος κ. Τζόουνς είναι στη ζωή μου, αλλά, όπως, καθένας έχει τους δικούς του κ Τζόουνς."

Είναι ο κ. Τζόουνς ο ίδιος ο Bob Dylan;
Ο κάθε καλλιτέχνης διαλέγει τον δικό του τρόπο να υπάρξει. Και ο Bob Dylan, στην πιο δημιουργική του φάση, δημιούργησε ορισμένους χαρακτήρες που τον άγγιξαν και φόρεσε την μάσκα τους στο δικό του πρόσωπο. 

Δεν έχει και τόση σημασία αν ο κ. Τζόουνς είναι ο Bob Dylan. Εκείνο που κυρίως ενδιαφέρει, είναι η αποκάλυψη, μέσα απ' το τραγούδι, μιας γνώριμης φιγούρας μέσα στον πολιτισμό της νεολαίας. Του κ. Τζόουνς.




Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

βασιλιάδες ή αγγελιοφόροι






Τους ρώτησαν αν θέλουν να γίνουν 
βασιλιάδες ή αγγελιοφόροι των βασιλιάδων. 
Σαν τα παιδιά, διάλεξαν όλοι το δεύτερο. 
Έτσι, υπάρχουν μόνον αγγελιοφόροι που τρέχουν 
γύρω γύρω στον κόσμο και φωνάζουν ο ένας στον 
άλλον - αφού δεν υπάρχουν βασιλιάδες - ακατανόητα μηνύματα. 
Θα ήθελαν να δώσουν ένα τέλος σ' αυτή την άθλια 
ζωή, αλλά δεν τολμούν να πατήσουν τον όρκο τους.
                                                            
                                                                             ΦΡΑΝΤΣ ΚΑΦΚΑ

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Ludwig Van Beethoven - Κουαρτέτο εγχόρδων Νο. 14 in C# minor Op. 131

Ο τωρινός χρόνος κι ο περασμένος χρόνος
Είναι ίσως και οι δύο παρόντες στο μελλούμενο χρόνο,
Κι ο μελλούμενος χρόνος περιέχεται στον περασμένο χρόνο.
Άν όλος ο χρόνος είναι αιώνια παρών
Όλος ο χρόνος δεν μπορεί να εξαγοραστεί.
                                                    Τέσσερα κουαρτέτα
                                                                                                                        T. S Eliot

Ο T. S. Eliot έγραψε το καλύτερο του ποίημα, τα τέσσερα κουαρτέτα, εμπνευσμένος από τα τελευταία κουαρτέτα εγχόρδων του Ludvig Van Beethoven. "Έχω το A minor κουαρτέτο στο γραμμόφωνο" έγραψε το 1931 στον φίλο του ποιητή Stephen Spender, "θα ήθελα πολύ να αποτυπώσω κάτι από αυτά σε στίχους πριν πεθάνω"

Ανάμεσα στα διάφορα είδη μουσικών έργων της κλασσικής μουσικής, όπως είναι οι συμφωνίες, τα κοντσέρτα, οι σονάτες κλπ, ιδιαίτερη θέση κατέχουν τα κουαρτέτα εγχόρδων. Τα κουαρτέτα εγχόρδων, έργα βαθιά συναισθηματικά, είναι βασικά μουσική δωματίου, και εκτελούνται από 2 βιολιά, μία βιόλα και ένα τσέλο. Με αυτό το είδος ασχολήθηκαν σχεδόν όλοι οι μεγάλοι μουσουργοί, σε μικρή ή μεγαλύτερη έκταση, και παρουσίασαν με αυτά μερικά από τα καλύτερα τους έργα.



Από όλα τα έργα που έγραψε ο Ludwig Van Beethoven, ο Τιτάνας αυτός της μουσικής, τα πιο "εσωτερικά", πλημμυρισμένα από όλα τα συναισθήματα ενός ανθρώπου με τόσο έντονη
και ταραχώδη ζωή, είναι τα 16 κουαρτέτα εγχόρδων. Τα έργα αυτά θεωρούνται τα καλύτερα κουαρτέτα εγχόρδων που έχουν γραφτεί, ιδιαίτερα τα τελευταία 5 που γράφτηκαν τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Έργα που ξεπερνούν, οτιδήποτε αυτός ή άλλος μουσικός είχε ή έχει ποτέ συνθέσει. Ακούγοντας αυτές τις νότες, καταδυόμαστε βαθιά μέσα στην ψυχή, αυτού του δύσκολου και οξύθυμου άνδρα, που είναι τώρα εντελώς κουφός. Απογυμνώνεται, εκθέτοντας τα συναισθήματα του σε μας, με τέτοιο τρόπο που οι λέξεις δεν μπορούν ποτέ να εκφράσουν.

Από αυτά τα εξαίσια έργα, αυτό που ο ίδιος θεωρούσε το καλύτερο, είναι το Νο.14 κουαρτέτο in C# minor Op. 131 . Αυτό, που όταν το άκουσε ο μεγάλος Franz Schubert αναφώνησε "Μετά από αυτό, τι μένει σ' εμάς να γράψουμε πλέον".  Επίσης ο Schubert όταν αισθανόταν να έρχεται το τέλος του, εξέφρασε την τελευταία του μουσική επιθυμία, να ακούσει αυτό το κουαρτέτο. Η επιθυμία του αυτή εκπληρώθηκε από τον φίλο του βιολονίστα Karl Holz, ο οποίος μάλιστα δήλωσε "ο Βασιλεύς της αρμονίας έστειλε στον Βασιλέα του τραγουδιού μια φιλική προσφορά για την διέλευση".
Παρομοίως ο Robert Schumann το χαρακτήρισε ως "μεγαλείο που δεν μπορούν να εκφράσουν τα λόγια" και "στο απώτατο όριο όσων έχουν μέχρι σήμερα επιτευχθεί από την ανθρώπινη τέχνη και φαντασία"

Το έργο γράφτηκε από το 1825 μέχρι το καλοκαίρι του 1826, και ήταν το προτελευταίο έργο που έγραψε ο Beethoven (πέθανε το 1827). Αποτελείται από 7 μέρη, τα οποία παίζονται χωρίς διακοπή.


Τα μέρη είναι:
1. Adagio ma non troppo e molto espressivo
2. Allegro molto vivace
3. Allegro moderato – Adagio
4. Andante ma non troppo e molto cantabile – Più mosso – Andante moderato e                   lusinghiero – Adagio – 5 Allegretto – Adagio, ma non troppo e semplice – Allegretto
5. Presto
6. Adagio quasi un poco andante
7. Allegro

                                                         Χειρόγραφο του έργου

Το κουαρτέτο Op. 131 είναι ένας χρονικός περίγυρος της ανθρώπινης ψυχής, που με αφετηρία την βαθιά μελαγχολία φθάνει τον υψηλό στοχασμό, για να καταλήξει ο αιώνιος Beethoven στο αισιόδοξο σάλπισμα της νίκης. Ακολουθεί ανοδική πορεία και εξυμνεί την επάνοδο στη ζωή, στο μυστήριο της νέας γέννησης.

Το πρώτο μέρος έχει την πιστότερη μελαγχολική έκφραση απ' όσες κατόρθωσε να ζωγραφίσει η μουσική. Όπως δήλωσε ο Richard Wagner "αποκαλύπτει τα πιο μελαγχολικά αισθήματα που μπορεί να εκφράσει η μουσική".
Και ενώ σβήνει αργά το μελαγχολικό πρώτο μέρος, αναπηδά το Αλλέγκρο, το δεύτερο μέρος, σαν την ζωή που βγαίνει από το σκοτάδι. Φαίνεται το χαμόγελο μιας αναστάσιμης αισιοδοξίας.
Το τρίτο μέρος είναι μια σύντομη απλή αλλαγή της εικόνας για να  φθάσουμε στο εκπληκτικό τέταρτο μέρος, ένα Αντάντε, του οποίου η φαινομενική μονοτονία παρουσιάζει απίστευτες χρωματικές και συναισθηματικές παραλλαγές, και που φθάνει στο τέλος σε μια βαθύτατη πνευματικότητα. Ο Beethoven εξιστορεί την δική του ευτυχία, την γαλήνη της ψυχής του.
Το πέμπτο μέρος είναι γεμάτο ρυθμό, με μια συγκρατημένη διάθεση στην αρχή, που προχωρά σε μια φρενήρη κατάληξη.
Στο έκτο μέρος ο συνθέτης περνά από μια βαθιά αυτοσυγκέντρωση και μετά φθάνουμε στο
εκπληκτικό έβδομο και τελευταίο μέρος, που είναι ένας καλπασμός με πολλά μαζί αισθήματα, με κυρίαρχο εκείνο της θριαμβικής νίκης, ένας πανηγυρικός ύμνος στη Ζωή. Ο Wagner είχε πει για το τελευταίο μέρος πως είναι ο χορός του σύμπαντος, όπου παραβγαίνουν  στο φρενήρη δρόμο τους η άγρια ηδονή, η ερωτική έκσταση, το οδυνηρό παράπονο, η υπέρτατη χαρά, η ηδυπάθεια και ο πόνος.

Το κουαρτέτο εγχόρδων Νο. 14 Op. 131 είναι ένα από τα μέγιστα - ή και το μέγιστο- έργο του Beethoven και μια από τις κορυφές στην ιστορία του πνεύματος.




Alban Berg Quartet


Πηγές
http://tosympantistexnis.blogspot.gr/
Edmond Vermeil - Beethoven
Μανώλης Θεοδωρίδης - Ανθολογία Κλασσικής Μουσικής
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Share